Conversational Polish Quiz: Identifying Purpose Of Exchanges
10 questions · exam conditions
0:00
Identifying Purpose Of ExchangesQuestion 1 of 10

Agnieszka: Przepraszam, że przerywam, ale czy mógłbyś trochę ściszyć muzykę? Mam za godzinę ważną rozmowę kwalifikacyjną przez telefon i naprawdę potrzebuję się skupić. Wiem, że tu zazwyczaj jest głośno, ale to dla mnie naprawdę istotne.

Jaką funkcję pełni ta wypowiedź Agnieszki?

Agnieszka skarży się sąsiadowi na zbyt głośną muzykę, tłumacząc, że takie zachowanie jest nieakceptowalne w miejscu pracy czy nauki.
Agnieszka zaprasza sąsiada do cichszej rozmowy w innym pomieszczeniu, żeby nie przeszkadzać jej podczas ważnej rozmowy telefonicznej.
Agnieszka prosi rozmówcę o ściszenie muzyki, uzasadniając tę prośbę nadchodzącą rozmową kwalifikacyjną i potrzebą skupienia.
Agnieszka rekomenduje rozmówcy, żeby w przyszłości używał słuchawek, ponieważ głośna muzyka przeszkadza innym osobom w okolicy.
← Back to quizzes

Conversational Polish Quiz

Conversational Polish Quiz: Identifying Purpose Of Exchanges

Practice Identifying Purpose Of Exchanges in Conversational Polish with focused quiz questions that help you check what you know, review explanations, and build confidence with test-style prompts.

What this quiz covers

This quiz focuses on Identifying Purpose Of Exchanges, giving you a quick way to practice the rules, question types, and explanations that matter most for Conversational Polish.

How to use this quiz

Try each quiz question before looking at the correct answer. Use the explanations to review missed ideas, then come back to similar questions until the pattern feels familiar.

All questions

Question 1

Agnieszka: Przepraszam, że przerywam, ale czy mógłbyś trochę ściszyć muzykę? Mam za godzinę ważną rozmowę kwalifikacyjną przez telefon i naprawdę potrzebuję się skupić. Wiem, że tu zazwyczaj jest głośno, ale to dla mnie naprawdę istotne.

Jaką funkcję pełni ta wypowiedź Agnieszki?

  1. Agnieszka skarży się sąsiadowi na zbyt głośną muzykę, tłumacząc, że takie zachowanie jest nieakceptowalne w miejscu pracy czy nauki.
  2. Agnieszka zaprasza sąsiada do cichszej rozmowy w innym pomieszczeniu, żeby nie przeszkadzać jej podczas ważnej rozmowy telefonicznej.
  3. Agnieszka prosi rozmówcę o ściszenie muzyki, uzasadniając tę prośbę nadchodzącą rozmową kwalifikacyjną i potrzebą skupienia. (correct answer)
  4. Agnieszka rekomenduje rozmówcy, żeby w przyszłości używał słuchawek, ponieważ głośna muzyka przeszkadza innym osobom w okolicy.
Explanation: Kiedy analizujesz funkcję wypowiedzi, zadaj sobie pytanie: co nadawca chce osiągnąć tym komunikatem? Nie chodzi o to, co mogłoby wynikać z sytuacji pośrednio, ale o to, jaki jest główny cel i treść samej wypowiedzi. W tekście Agnieszka używa formy „czy mógłbyś ściszyć muzykę?" – to klasyczna, uprzeczna prośba. Natychmiast podaje też uzasadnienie: za godzinę ma rozmowę kwalifikacyjną i potrzebuje skupienia. Struktura jest więc prosta: prośba + motywacja. Odpowiedź C opisuje dokładnie to – Agnieszka prosi o ściszenie muzyki i uzasadnia tę prośbę nadchodzącą rozmową oraz potrzebą koncentracji. To właśnie C jest poprawna. Odpowiedź A jest myląca, bo sugeruje skargę i ocenę moralną zachowania („nieakceptowalne"). Agnieszka jednak nie potępia rozmówcy – przeprasza za przerwanie i przyznaje, że wie, że zazwyczaj jest tu głośno. Ton jest ugrzecznieniem, nie krytyką. Odpowiedź B wprowadza wątek zaproszenia do innego pomieszczenia, którego w tekście w ogóle nie ma. To całkowita inwencja – nie wolno „wczytywać" treści, której nadawca nie wypowiedział. Odpowiedź D mówi o rekomendacji używania słuchawek w przyszłości. Agnieszka nie daje żadnych porad na przyszłość – jej prośba dotyczy konkretnej, bieżącej sytuacji. Praktyczna wskazówka: przy pytaniach o funkcję wypowiedzi trzymaj się ściśle tego, co zostało powiedziane, nie tego, co mogłoby wynikać z kontekstu. Odpowiedzi z dodatkowymi elementami, których nie ma w tekście, są najczęściej pułapką.

Question 2

Piotr: Wiesz co, jak będziesz w Krakowie, to koniecznie wpadnij do tej restauracji na Kazimierzu — Starka chyba się nazywa. Jedliśmy tam z Kasią w zeszłym miesiącu i żurek był absolutnie fenomenalny. Ceny też rozsądne jak na tamten rejon. Naprawdę warto.

Co jest głównym celem wypowiedzi Piotra?

  1. Piotr zaprasza rozmówcę do wspólnego wyjścia do restauracji na Kazimierzu podczas nadchodzącej wizyty w Krakowie.
  2. Piotr rekomenduje rozmówcy konkretną restaurację w Krakowie, powołując się na własne pozytywne doświadczenie i podając praktyczne szczegóły. (correct answer)
  3. Piotr prosi rozmówcę, żeby sprawdził, czy restauracja Starka nadal działa, bo planuje tam wrócić z Kasią w przyszłości.
  4. Piotr chwali się wspólną wycieczką z Kasią do Krakowa i przy okazji wspomina o restauracji jako jednej z atrakcji miasta.
Explanation: Pytania o "główny cel wypowiedzi" sprawdzają, czy potrafisz odróżnić intencję mówiącego od pobocznych informacji zawartych w tekście. Zamiast skupiać się na detalach, zapytaj siebie: po co ta osoba w ogóle zabrała głos? Piotr mówi do kogoś, kto będzie w Krakowie, i radzi mu odwiedzić konkretną restaurację. Uzasadnia swoją rekomendację własnym doświadczeniem ("jedliśmy tam z Kasią"), wymienia konkretny detal ("żurek był absolutnie fenomenalny") i praktyczną informację ("ceny rozsądne"). Całość kończy się zachętą: "naprawdę warto." To klasyczna struktura rekomendacji — i właśnie dlatego odpowiedź B jest poprawna. Piotr nie robi nic innego, jak poleca miejsce, opierając się na własnej wizycie. Odpowiedź A jest błędna, bo Piotr nie zaprasza rozmówcy na wspólne wyjście — mówi "wpadnij", czyli sugeruje samodzielną wizytę. Nigdzie nie deklaruje, że sam też tam pójdzie. Odpowiedź C jest wymysłem — Piotr ani nie prosi o sprawdzenie czegokolwiek, ani nie wspomina o planach powrotu z Kasią. To szczegóły, których w tekście po prostu nie ma. Odpowiedź D sugeruje, że głównym celem jest chwalenie się wycieczką z Kasią — ale wzmianka o Kasi to jedynie element uwiarygodniający rekomendację, nie centrum wypowiedzi. Zapamiętaj: przy pytaniach o cel wypowiedzi uważaj na odpowiedzi, które wyolbrzymiają poboczny szczegół (jak podróż z Kasią) albo dodają informacje spoza tekstu (jak plany powrotu). Trzymaj się tego, co mówi tekst wprost.

Question 3

Marek: Słuchaj, od tygodnia nie mogę się doczekać, żeby ci o tym powiedzieć — w sobotę organizuję małe przyjęcie z okazji awansu. Byłoby super, gdybyś wpadł koło ósmej. Anna też będzie, i Tomek. Co ty na to? Marek: No, powiedz coś! Przyjdziesz?

Jaki jest główny cel wypowiedzi Marka?

  1. Marek chwali się awansem i oczekuje gratulacji od rozmówcy, informując go przy okazji o planowanym spotkaniu.
  2. Marek zaprasza rozmówcę na przyjęcie, używając szczegółów dotyczących czasu i gości, aby zachęcić go do przyjścia. (correct answer)
  3. Marek prosi rozmówcę o pomoc w zorganizowaniu przyjęcia i koordynację przybycia pozostałych gości.
  4. Marek składa rozmówcy rekomendację dotyczącą spędzenia wolnego czasu w sobotni wieczór w miłym towarzystwie.
Explanation: Kiedy analizujesz cel wypowiedzi w języku polskim, zadaj sobie pytanie: co mówiący chce osiągnąć? Nie chodzi o to, co przy okazji mówi, ale o jego główną intencję komunikacyjną. W wypowiedzi Marka centrum jest zaproszenie: „organizuję małe przyjęcie", „Byłoby super, gdybyś wpadł koło ósmej", a na końcu bezpośrednie pytanie „Przyjdziesz?". Marek podaje konkretną godzinę (ósmą), wymienia gości (Anna, Tomek) i wyraźnie oczekuje potwierdzenia obecności. Wszystkie te elementy służą jednemu celowi — nakłonieniu rozmówcy do przybycia. Odpowiedź B najtrafniej to ujmuje, wskazując na zaproszenie wzbogacone szczegółami motywującymi do przyjścia. Odpowiedź A jest pułapką — awans jest tylko pretekstem do przyjęcia, a nie głównym tematem. Marek nie prosi o gratulacje ani nie skupia się na chwaleniu się; to błąd polegający na myleniu tła z celem. Odpowiedź C jest całkowicie nieuzasadniona — w tekście nie ma żadnej prośby o pomoc w organizacji ani koordynacji gości. Odpowiedź D brzmi zbyt formalnie i abstrakcyjnie; Marek nie daje ogólnej „rekomendacji spędzenia czasu" — zaprasza na konkretne, jego własne przyjęcie. Zapamiętaj: przy pytaniach o główny cel wypowiedzi szukaj dominującego aktu mowy — tego, co rozmówca robi słowami (zaprasza, prosi, informuje, chwali się). Szczegóły poboczne, nawet jeśli obecne w tekście, nie zastępują intencji nadrzędnej.

Question 4

Zofia: Dzień dobry, chciałabym porozmawiać z kierownikiem. Ten kurs językowy, który u was kupiłam, jest reklamowany jako kurs dla zaawansowanych, a materiały są na poziomie absolutnego podstawowego. Zapłaciłam niemałe pieniądze i czuję się po prostu oszukana. To jest niedopuszczalne.

Jaki jest cel wizyty Zofii?

  1. Zofia prosi kierownika o przeniesienie jej na wyższy poziom kursu językowego, bo ten, który wybrała, okazał się zbyt łatwy dla niej.
  2. Zofia rekomenduje kierownikowi zmianę opisu kursu w materiałach reklamowych, aby lepiej odzwierciedlał rzeczywisty poziom zaawansowania.
  3. Zofia składa skargę na niezgodność poziomu kursu z jego opisem, wyrażając poczucie bycia wprowadzoną w błąd i żądając interwencji. (correct answer)
  4. Zofia zaprasza kierownika do przejrzenia materiałów kursu wspólnie z nią, żeby razem ocenić ich poziom zaawansowania.
Explanation: Kiedy czytasz dialog, w którym ktoś skarży się na produkt lub usługę, skup się na tonie, intencji i konkretnych słowach rozmówcy — to one zdradzają prawdziwy cel wizyty, nie same fakty. Zofia wyraźnie mówi, że kurs jest reklamowany jako zaawansowany, a materiały są na poziomie podstawowym. Używa mocnych słów: „czuję się oszukana", „niedopuszczalne". Prosi o rozmowę z kierownikiem — osobą decyzyjną. To klasyczny wzorzec składania formalnej skargi na niezgodność produktu z opisem i domagania się reakcji. Odpowiedź C idealnie to odzwierciedla: skarga, poczucie wprowadzenia w błąd, żądanie interwencji. Odpowiedź A sugeruje, że Zofia chce zmiany poziomu kursu, bo jest dla niej zbyt łatwy. To mylące — problem nie leży w jej poziomie, lecz w fałszywym opisie produktu. Zofia nie prosi o przeniesienie, lecz protestuje przeciw oszustwu. Odpowiedź B zakłada, że Zofia rekomenduje zmianę opisu reklamowego. To zbyt łagodna i konstruktywna interpretacja — Zofia nie doradza, ona się skarży. Ton jej wypowiedzi jest emocjonalny i roszczeniowy, nie doradczy. Odpowiedź D sugeruje wspólne przeglądanie materiałów z kierownikiem. To zupełnie nie pasuje do sytuacji — Zofia nie proponuje współpracy, lecz domaga się wyjaśnień i rozwiązania problemu. Wskazówka: W pytaniach o cel rozmowy lub wizyty zwracaj uwagę na czasowniki i emocje — czy postać prosi, skarży się, doradza, czy proponuje? Właśnie one definiują intencję.

Question 5

Ewa: Wpadłaś mi do głowy, bo za dwa tygodnie mamy wolny weekend i pomyślałam — może wyskoczyłybyśmy razem gdzieś na ten czas? Słyszałam o fajnym pensjonacie w Zakopanem, mogłybyśmy się tam zatrzymać. Co ty na to?

Jaką funkcję komunikacyjną pełni wypowiedź Ewy?

  1. Ewa rekomenduje rozmówczyni konkretny pensjonat w Zakopanem, który sama odwiedziła, i zachęca ją do samodzielnego wyjazdu tam przy okazji.
  2. Ewa informuje rozmówczynię o wolnym weekendzie i przy okazji skarży się, że rzadko mają okazję spędzać razem czas poza miastem.
  3. Ewa prosi rozmówczynię o znalezienie pensjonatu w Zakopanem na nadchodzący wolny weekend, bo sama nie ma czasu na poszukiwania.
  4. Ewa zaprasza rozmówczynię na wspólny wyjazd weekendowy, proponując konkretny kierunek i pytając o jej opinię na ten temat. (correct answer)
Explanation: Kiedy analizujesz funkcję komunikacyjną wypowiedzi, zadaj sobie pytanie: co nadawca chce osiągnąć? Nie chodzi o to, co mówi wprost, lecz o cel całej wypowiedzi — czy informuje, prosi, zaprasza, ostrzega, czy chwali? W wypowiedzi Ewy możesz wyróżnić kilka elementów: wspomnienie o wolnym weekendzie, propozycja wspólnego wyjazdu, sugestia konkretnego miejsca (pensjonat w Zakopanem) oraz pytanie „Co ty na to?" — czyli prośba o opinię rozmówczyni. Całość tworzy spójne zaproszenie do wspólnego wyjazdu z propozycją kierunku. To właśnie opisuje odpowiedź D, która jest prawidłowa. Przyjrzyjmy się dystraktorom. Odpowiedź A sugeruje, że Ewa rekomenduje pensjonat komuś, kto ma pojechać sam — tymczasem Ewa wyraźnie mówi „wyskoczyłybyśmy razem", więc chodzi o wspólny wyjazd, nie samodzielny. Odpowiedź B wprowadza element „skarżenia się" na rzadkie wspólne wyjazdy — tego motywu w tekście po prostu nie ma; Ewa nie wyraża żalu, lecz entuzjazm. Odpowiedź C sugeruje, że Ewa prosi o znalezienie pensjonatu — to błędne, bo ona już sama zaproponowała konkretne miejsce i pyta jedynie o akceptację pomysłu. Wskazówka: Na egzaminie uważaj na odpowiedzi, które „dodają" emocje lub intencje niewymienione w tekście (jak żal w B) albo odwracają kierunek działania (jak samodzielny wyjazd w A). Trzymaj się wyłącznie tego, co wynika z dosłownej treści i kontekstu wypowiedzi.

Question 6

Tomasz: Hej, słyszałem, że szukasz dobrego dentysty. Mogę ci polecić doktora Wiśniewskiego przy ulicy Lipowej — byłem u niego dwa razy i naprawdę nie można się przyczepić. Jest dokładny, nie sprawia bólu i co ważne, przyjmuje na NFZ. Zdecydowanie lepszy niż kilku innych, których próbowałem wcześniej.

Jaki cel realizuje Tomasz w tej rozmowie?

  1. Tomasz prosi rozmówcę, żeby zapisał go do dentysty Wiśniewskiego, bo sam ma trudności z umówieniem wizyty przez telefon.
  2. Tomasz rekomenduje konkretnego dentystę rozmówcy, opierając się na własnych doświadczeniach i wymieniając praktyczne zalety jego gabinetu. (correct answer)
  3. Tomasz zaprasza rozmówcę na wspólną wizytę u dentysty Wiśniewskiego, żeby pokazać mu, jak działa jego gabinet na ulicy Lipowej.
  4. Tomasz skarży się na złe doświadczenia z poprzednimi dentystami i informuje rozmówcę, że w końcu znalazł dobrego specjalistę.
Explanation: Kiedy pytanie dotyczy celu wypowiedzi, musisz zapytać siebie: co tak naprawdę robi mówiący? Skup się na głównej funkcji całej wypowiedzi, nie na pojedynczych szczegółach. W tej rozmowie Tomasz słyszał, że rozmówca szuka dentysty, więc proaktywnie podaje konkretne nazwisko (doktor Wiśniewski), lokalizację (ulica Lipowa), uzasadnia wybór własnymi doświadczeniami („byłem u niego dwa razy") i wymienia praktyczne zalety: dokładność, brak bólu, przyjmowanie na NFZ. To klasyczna rekomendacja — poparta osobistym doświadczeniem i konkretnymi argumentami. Odpowiedź B opisuje to precyzyjnie. Odpowiedź A jest błędna, ponieważ Tomasz nigdzie nie prosi rozmówcy, żeby zapisał go do dentysty — sam nie szuka wizyty, to rozmówca jej szuka. Odpowiedź C zawiera informacje częściowo prawdziwe (gabinet na Lipowej istnieje w tekście), ale Tomasz nie zaprasza nikogo na wspólną wizytę — to szczegół, którego w tekście po prostu nie ma. Odpowiedź D to pułapka: Tomasz rzeczywiście wspomina o „kilku innych" dentystach, którzy byli gorsi, ale to tylko tło uzasadniające rekomendację, a nie główny cel wypowiedzi. Skarżenie się byłoby celem, gdyby Tomasz skupiał się na złych doświadczeniach — a on skupia się na polecaniu konkretnej osoby. Wskazówka: Na egzaminie uważaj na odpowiedzi, które opierają się na prawdziwym szczególe z tekstu, ale błędnie opisują główny cel wypowiedzi. Zawsze pytaj: co rozmówca chce osiągnąć tym, co mówi? — a nie co przy okazji pojawia się w tekście?

Question 7

Bartek: Hej, wiem, że masz teraz dużo na głowie z tym projektem, ale mógłbyś mi przesłać ten raport z zeszłego kwartału? Potrzebuję go do jutra rano na spotkanie z zarządem. Jeśli masz wersję roboczą, też by mi pomogła.

Co Bartek chce osiągnąć tą wypowiedzią?

  1. Bartek skarży się rozmówcy, że projekt pochłania zbyt dużo czasu i przez to dokumenty kwartalne nie są na czas przygotowywane.
  2. Bartek rekomenduje rozmówcy, żeby sporządzał raporty kwartalne z wyprzedzeniem, aby uniknąć podobnych problemów w przyszłości.
  3. Bartek zaprasza rozmówcę na jutrzejsze spotkanie z zarządem, prosząc go, żeby przyniósł raport z poprzedniego kwartału ze sobą.
  4. Bartek prosi rozmówcę o przesłanie raportu z poprzedniego kwartału, określając termin i akceptując nawet wersję roboczą dokumentu. (correct answer)
Explanation: Pytania o intencję wypowiedzi wymagają skupienia się na tym, co rozmówca chce osiągnąć, a nie na szczegółach kontekstu czy domysłach. Przeczytaj wypowiedź i zapytaj siebie: jaki cel komunikacyjny realizuje nadawca? W wypowiedzi Bartka wyraźnie widać kilka elementów: grzeczne wprowadzenie uwzględniające sytuację rozmówcy („wiem, że masz dużo na głowie"), konkretna prośba („mógłbyś mi przesłać ten raport"), określony termin („do jutra rano na spotkanie z zarządem") oraz elastyczność co do formy dokumentu („jeśli masz wersję roboczą, też by mi pomogła"). Wszystko to składa się na uprzejmie sformułowaną prośbę o przesłanie raportu. Odpowiedź D dokładnie to oddaje – Bartek prosi o raport, wskazuje termin i akceptuje wersję roboczą. Odpowiedź A jest błędna, bo Bartek wcale się nie skarży – wzmianka o projekcie to jedynie grzecznościowe uznanie zajętości rozmówcy, a nie krytyka. Odpowiedź B myli prośbę z rekomendacją: Bartek nie udziela żadnych rad na przyszłość dotyczących sporządzania raportów z wyprzedzeniem. Odpowiedź C to klasyczna pułapka – spotkanie z zarządem pojawia się w tekście jako powód prośby, a nie zaproszenie dla rozmówcy. Bartek nie zaprasza nikogo na spotkanie. Wskazówka: Gdy pytanie dotyczy intencji wypowiedzi, skup się na czasowniku głównym i strukturze zdania – co nadawca robi językiem? Prosi, radzi, zaprasza, skarży się? Nie daj się zwieść szczegółom kontekstowym, które pełnią jedynie funkcję tła.

Question 8

Kasia: Słuchaj, jeśli szukasz czegoś do czytania na urlop, to koniecznie weź tę książkę Olgi Tokarczuk — 'Bieguni'. Czytałam ją dwa lata temu w pociągu i do tej pory o niej myślę. To nie jest łatwa lektura, ale daje do myślenia. Nie żałuję ani jednej strony. Kasia: Naprawdę, nie zawiedzie cię.

Jaką funkcję pełni wypowiedź Kasi w tej rozmowie?

  1. Kasia rekomenduje rozmówcy konkretną książkę na urlop, powołując się na własne głębokie wrażenia i uprzedzając o jej wymagającym charakterze. (correct answer)
  2. Kasia prosi rozmówcę, żeby pożyczył jej 'Biegunów' Tokarczuk, jeśli ma tę książkę, bo chciałaby ją przeczytać ponownie przed urlopem.
  3. Kasia zaprasza rozmówcę do wspólnego czytania książki Tokarczuk podczas nadchodzącego urlopu, żeby potem móc ją razem omówić.
  4. Kasia skarży się, że nie może znaleźć dobrej książki na wakacje i wspomina 'Biegunów' jako jedną z niewielu wartościowych lektur, które czytała.
Explanation: Gdy analizujesz funkcję wypowiedzi w tekście, zadaj sobie pytanie: co mówiący chce osiągnąć? Skup się na intencji, a nie tylko na treści. Tutaj kluczowe jest rozróżnienie między rekomendacją, prośbą, zaproszeniem a skargą. Kasia wyraźnie pełni rolę osoby polecającej — używa słowa „koniecznie weź", dzieli się osobistym doświadczeniem z lektury („czytałam ją dwa lata temu", „do tej pory o niej myślę"), a na końcu zapewnia: „nie zawiedzie cię". To klasyczna struktura rekomendacji: entuzjazm + osobiste świadectwo + ostrzeżenie o wymagającym charakterze + końcowe zapewnienie. Odpowiedź A idealnie oddaje tę funkcję — Kasia poleca konkretną książkę, opierając się na własnych przeżyciach i uczciwie uprzedzając, że lektura nie jest łatwa. Odpowiedź B jest błędna, ponieważ Kasia nigdzie nie prosi o pożyczenie książki — wręcz przeciwnie, sugeruje rozmówcy, żeby wziął ją ze sobą, co zakłada, że to rozmówca ma ją zdobyć. Odpowiedź C jest myląca, bo Kasia nie proponuje wspólnego czytania ani późniejszej dyskusji — mówi wyłącznie do rozmówcy, doradzając mu na jego urlop. Odpowiedź D całkowicie odwraca sens: Kasia nie skarży się na brak dobrych książek, lecz aktywnie i entuzjastycznie poleca konkretny tytuł. Zapamiętaj tę zasadę: przy pytaniach o funkcję wypowiedzi zawsze szukaj czasowników i zwrotów wyrażających intencję mówiącego. „Koniecznie weź", „nie żałuję", „nie zawiedzie cię" — to sygnały rekomendacji, nie prośby ani skargi.

Question 9

Pracownik: Przepraszam, że zawracam panu głowę, ale ta drukarka w naszym pokoju od poniedziałku nie działa prawidłowo. Próbowałem już kilka razy ją restartować, ale to nic nie daje. Czy mógłby pan zadzwonić do serwisu albo przydzielić nam dostęp do tej w sekretariacie? Naprawdę zależy nam na czasie.

Jaki jest cel tej wypowiedzi pracownika?

  1. Pracownik składa skargę na złą jakość sprzętu biurowego i domaga się wymiany drukarki na nowy model w możliwie najkrótszym czasie.
  2. Pracownik informuje przełożonego o awarii drukarki i przy okazji rekomenduje mu konkretną firmę serwisową, z której usług warto skorzystać.
  3. Pracownik prosi przełożonego o podjęcie działań w sprawie zepsutej drukarki, proponując dwa możliwe rozwiązania i podkreślając pilność sprawy. (correct answer)
  4. Pracownik zaprasza przełożonego do pokoju, żeby osobiście sprawdził usterkę drukarki i ocenił, czy wymaga ona interwencji serwisu.
Explanation: Kiedy pytanie dotyczy celu wypowiedzi, musisz zadać sobie pytanie: co rozmówca chce osiągnąć? Zwróć uwagę na trzy elementy: jaki problem zgłasza, jakie proponuje rozwiązania i jaki ton przyjmuje (prośba czy żądanie?). W tej wypowiedzi pracownik robi kilka rzeczy naraz: informuje przełożonego o awarii drukarki trwającej od poniedziałku, wspomina, że próbował już samodzielnie rozwiązać problem (restart), proponuje dwa konkretne wyjścia (zadzwonić do serwisu lub przydzielić dostęp do drukarki w sekretariacie) i podkreśla pilność słowami „naprawdę zależy nam na czasie". To właśnie opisuje odpowiedź C — prośba o działanie, dwa zaproponowane rozwiązania i akcent na pilność. Odpowiedź A jest nieprawidłowa, ponieważ pracownik nigdzie nie domaga się wymiany drukarki na nowy model — to zupełnie inna sprawa niż naprawa czy tymczasowe zastępstwo. Odpowiedź B myli informowanie o awarii z rekomendowaniem konkretnej firmy serwisowej, tymczasem pracownik jedynie sugeruje zadzwonić do serwisu, nie wskazując żadnej konkretnej firmy. Odpowiedź D jest błędna, bo pracownik nie prosi przełożonego, żeby osobiście przyszedł obejrzeć usterkę — wręcz przeciwnie, oczekuje, że przełożony sam podejmie decyzję i działanie. Wskazówka: Na egzaminie, gdy pytanie dotyczy celu wypowiedzi, zawsze sprawdzaj, czy każdy element odpowiedzi (nie tylko jej część) jest potwierdzony w tekście. Odpowiedzi-pułapki często zawierają jeden prawdziwy szczegół, ale dodają coś, czego w tekście nie ma.

Question 10

Klientka: Przepraszam, ale to jest nie do przyjęcia. Zamawiałam tę sukienkę trzy tygodnie temu, specjalnie na ślub siostry, który jest w przyszłą sobotę. Pani mi teraz mówi, że zamówienie gdzieś zaginęło? Ja rozumiem, że zdarzają się błędy, ale ktoś powinien był mnie wcześniej powiadomić. Oczekuję natychmiastowego rozwiązania tej sytuacji.

Jaki jest cel tej wypowiedzi klientki?

  1. Klientka składa reklamację dotyczącą zaginionego zamówienia i domaga się pilnego rozwiązania problemu przez obsługę sklepu. (correct answer)
  2. Klientka prosi ekspedientkę o znalezienie alternatywnej sukienki na ślub siostry w zamian za zagubioną przesyłkę.
  3. Klientka wyraża zrozumienie dla błędów sklepu, jednocześnie rekomendując lepszy system powiadamiania klientów o problemach.
  4. Klientka informuje pracownika sklepu o pilnej potrzebie zakupowej i prosi go o przyspieszenie realizacji pierwotnego zamówienia.
Explanation: Kiedy analizujesz cel wypowiedzi, zadaj sobie dwa kluczowe pytania: Co dokładnie mówi rozmówca? i Czego wyraźnie żąda? Nie interpretuj ani nie domyślaj się — trzymaj się tego, co zostało wprost powiedziane. W tej wypowiedzi klientka robi kilka rzeczy jednocześnie: wyraża niezadowolenie („nie do przyjęcia"), podaje kontekst sytuacji (zamówienie złożone trzy tygodnie temu, ślub w przyszłą sobotę), zgłasza problem (zamówienie zaginęło, brak wcześniejszego powiadomienia) i formułuje konkretne żądanie („oczekuję natychmiastowego rozwiązania"). To klasyczna struktura reklamacji połączonej z pilnym żądaniem reakcji — właśnie to opisuje odpowiedź A, która jest prawidłowa. Odpowiedź B jest błędna, ponieważ klientka nigdzie nie prosi o alternatywną sukienkę — to twoja interpretacja możliwego rozwiązania, a nie rzeczywista treść wypowiedzi. Odpowiedź C jest myląca, bo choć klientka faktycznie mówi „rozumiem, że zdarzają się błędy", to zdanie pełni funkcję grzecznościowego złagodzenia tonu, a nie wyrażenia autentycznego zrozumienia czy rekomendacji systemu powiadamiania — głównym celem pozostaje żądanie. Odpowiedź D sugeruje, że klientka prosi o przyspieszenie pierwotnego zamówienia, ale z rozmowy wynika, że zamówienie zaginęło — nie ma mowy o jego przyspieszeniu. Zapamiętaj tę zasadę: w pytaniach o cel wypowiedzi szukaj dominującej intencji — tego, co rozmówca przede wszystkim chce osiągnąć. Szczegóły drugorzędne (jak wyrażenie zrozumienia) nie zastępują głównego celu, którym tu jest zgłoszenie problemu i żądanie rozwiązania.