- Co Marek proponuje w swojej wiadomości?
Answer: Prosi o krótkie spotkanie jutro wieczorem, na którym Ania pokazałaby mu, jak zrobić wykres, przy czym Marek daje wybór miejsca spotkania.
Pytania o rozumienie tekstu wymagają dokładnego przeczytania wiadomości i odróżnienia tego, co autor dosłownie napisał, od tego, co można by błędnie wywnioskować. Tutaj kluczowe jest zidentyfikowanie trzech elementów: o co Marek prosi, kiedy, i jakie opcje proponuje.
Wiadomość Marka zawiera wyraźną prośbę: chce, żeby Ania pokazała mu, jak samodzielnie zrobić wykres — nie żeby zrobiła go za niego. Proponuje spotkanie jutro wieczorem (góra godzinę) i daje Ani wybór miejsca: u niej lub w kawiarni. Odpowiedź C idealnie oddaje wszystkie te elementy — krótkie spotkanie, cel edukacyjny, i wybór miejsca.
Odpowiedź A to klasyczna pułapka: Marek wspomina o prezentacji i wykresie, ale wyraźnie pisze „czy mogłabyś mi pokazać jak to się robi" — prosi o naukę, nie o wykonanie pracy za niego. Odpowiedź B całkowicie odwraca role — to Ania jest ekspertką, a Marek uczniem, nie odwrotnie. Poza tym Marek sam przyznaje, że „totalnie nie wie jak", więc nie może uczyć Ani. Odpowiedź D wprowadza laptopa i samodzielną pracę Marka, co w ogóle nie pojawia się w tekście — to informacja zmyślona.
Praktyczna wskazówka: gdy pytanie dotyczy „co ktoś proponuje lub prosi", zawsze wróć do tekstu i znajdź dosłowne sformułowania. Błędne odpowiedzi często przekręcają szczegół (A), odwracają relację (B) lub dodają informacje nieobecne w tekście (D). C jest poprawną odpowiedzią, bo wiernie odzwierciedla każdy element wiadomości.
- Co się NIE zmieniło w stosunku do pierwotnego planu biegu?
Answer: Godzina odbioru pakietów startowych, która nadal odbywa się od 8:00 rano.
Tego typu pytania sprawdzają, czy potrafisz uważnie przeczytać tekst i odróżnić informacje, które się zmieniły, od tych, które pozostały bez zmian. Kluczowe słowo to „NIE zmieniło" — szukasz elementu zgodnego z pierwotnym planem.
Wiadomość organizatora wyraźnie wymienia dwie zmiany: godzina startu przesuwa się z 9:00 na 9:30, a trasa omija ulicę Lipową i prowadzi przez park Wiśniowy. Natomiast o pakietach startowych organizator pisze: „można odbierać od 8:00, tak jak wcześniej" — ta fraza wprost potwierdza, że ta godzina nie uległa zmianie. Odpowiedź D jest zatem poprawna.
Odpowiedź A jest błędna, ponieważ godzina startu zmieniła się właśnie — z 9:00 na 9:30. To jedna z głównych informacji w wiadomości. Odpowiedź B jest niepoprawna, gdyż trasa biegu uległa zmianie: ulica Lipowa zostaje ominięta z powodu remontu, a uczestnicy wyjdą przez park Wiśniowy. Odpowiedź C to sprytna pułapka — myli „miejsce startu" z „trasą". W tekście mowa jest o zmianie trasy, a nie o przeniesieniu punktu startowego. Opcja C opisuje coś, czego tekst wprost nie stwierdza, co czyni ją błędną z innego powodu: zawiera fałszywe stwierdzenie.
Wskazówka: Kiedy pytanie zawiera słowo „NIE", zaznacz je mentalnie i sprawdzaj każdą odpowiedź pod kątem: czy tekst to potwierdza czy zaprzecza? Zwracaj też uwagę na frazy takie jak „tak jak wcześniej" — to sygnały, że coś pozostało bez zmian.
- Co Kasia prosi odbiorcę wiadomości, żeby zrobił/a?
Answer: Żeby zaopiekowała się jej kotem przez weekend i posprzątała jego kuwetę za wynagrodzeniem.
Pytania dotyczące rozumienia tekstu wymagają skupienia się na tym, co dosłownie zostało napisane — szukaj konkretnych próśb, warunków i szczegółów.
W wiadomości Kasia wyraźnie prosi odbiorczynię o dwie rzeczy: nakarmienie kota dwa razy dziennie oraz wyczyszczenie kuwety przez weekend (sobota–niedziela). Wspomina też o zapłacie. Odpowiedź B idealnie oddaje te trzy elementy — opiekę nad kotem, sprzątanie kuwety i wynagrodzenie — bez dodawania ani usuwania żadnych informacji.
Odpowiedź A jest pułapką — Kasia wspomina, że wyjeżdża w sobotę i wraca w niedzielę, ale nigdzie nie prosi, żeby ktoś ją zawiózł czy odebrał. To szczegół kontekstowy, nie prośba.
Odpowiedź C sugeruje, że Kasia prosi odbiorczynię o znalezienie kogoś innego. W rzeczywistości szukanie zastępstwa jest planem awaryjnym Kasi ("jak nie możesz, to muszę kogoś innego znaleźć") — czyli jej własnym działaniem, a nie zleceniem dla adresatki.
Odpowiedź D mówi o pozostawieniu kota samego bez opieki — to całkowite przeciwieństwo tego, o co prosi Kasia, która właśnie szuka opiekunki.
Dobra strategia: przy pytaniach o "co ktoś prosi", najpierw zidentyfikuj główną prośbę (tutaj: opieka nad kotem), potem sprawdź szczegóły (karmienie, kuweta, zapłata). Uważaj na opcje, które zawierają prawdziwe elementy tekstu, ale przekształcają ich funkcję — jak A i C, które używają prawdziwych informacji z wiadomości, lecz w błędnym kontekście.
- O co Piotr pyta w swojej wiadomości?
Answer: Czy zamiana chleba razowego na pszenny jest akceptowalna, i czy warto przedłużyć drogę po śmietanę do innego sklepu.
Pytania o treść wiadomości sprawdzają, czy potrafisz odróżnić główny cel wypowiedzi od szczegółów tła. Zanim wybierzesz odpowiedź, zapytaj siebie: czego nadawca naprawdę chce się dowiedzieć od odbiorcy?
W wiadomości Piotr informuje, że kupił prawie wszystko, ale brakuje dwóch produktów: śmietany 30% i chleba razowego. Chleb zastąpił pszennym i pyta, czy to akceptowalne. W sprawie śmietany oferuje objazd do Biedronki, ale zaznacza, że zajmie to 20 minut więcej — i prosi o decyzję. Odpowiedź B idealnie oddaje oba pytania zawarte w SMS-ie: kwestię zamiany chleba oraz sens robienia objazdu po śmietanę.
Odpowiedź A jest błędna, bo Piotr nigdzie nie wspomina o powrocie do tego samego sklepu i zakupie wszystkiego od nowa — wręcz przeciwnie, zaproponował konkretne rozwiązania zamiast panikowania. Odpowiedź C odwraca sytuację: to Piotr oferuje się pojechać do Biedronki, a nie prosi odbiorcę, żeby zrobił to za niego. Odpowiedź D myli temat — Piotr nie kwestionuje kompletności listy zakupów, tylko informuje o brakach w ofercie sklepu i proponuje alternatywy.
Wskazówka: Przy pytaniach o cel wiadomości skup się na ostatnim zdaniu lub pytaniu — tam najczęściej ukryty jest właściwy sens komunikatu. Piotr kończy słowami „Napisz czy mam się fatygować" — to wyraźny sygnał, że czeka na konkretną decyzję odbiorcy w dwóch sprawach opisanych wcześniej.
- Dlaczego szafa nie została dostarczona klientowi w wyznaczonym terminie, zgodnie z informacją od obsługi?
Answer: Kurier nie mógł dostarczyć szafy z powodu problemu z adresem dostawy, mimo że sam produkt był już gotowy.
Pytania dotyczące rozumienia tekstu wymagają ścisłego trzymania się informacji zawartych w wypowiedzi — nie wolno domyślać się ani dodawać szczegółów, których w tekście nie ma.
W wiadomości od obsługi klienta znajdziesz bezpośrednią odpowiedź: „szafa jest gotowa, ale kurier zgłosił problem z adresem dostawy." To zdanie zawiera dwie kluczowe informacje — produkt był już przygotowany, a jedyną przeszkodą był błąd po stronie kuriera związanego z adresem. Odpowiedź A wiernie oddaje obie te informacje, dlatego jest poprawna.
Odpowiedź B jest błędna, ponieważ twierdzi, że szafa nie była jeszcze gotowa — to przeczy wprost temu, co napisała obsługa. Odpowiedź C sugeruje, że klient nie odbierał telefonu od kuriera, jednak nic takiego nie wynika z rozmowy na komunikatorze — to informacja wymyślona, której w tekście nie ma. Odpowiedź D idzie jeszcze dalej i mówi o pomyłce systemowej oraz odesłaniu szafy do magazynu — to scenariusz całkowicie niepotwierdzony, który miesza rzeczywiste fakty z nieuzasadnionymi domysłami.
Strategia na przyszłość: gdy pytanie zaczyna się od słów „zgodnie z informacją od obsługi" lub „według tekstu", to wyraźny sygnał, że masz szukać dosłownego potwierdzenia w treści. Odpowiedzi, które brzmią logicznie lub prawdopodobnie w życiu codziennym, ale wykraczają poza to, co zostało napisane, są pułapkami. Zawsze wróć do tekstu i sprawdź, czy każde słowo odpowiedzi ma swoje oparcie w przeczytanym fragmencie.
- Dlaczego Marcin prosi Agatę o doprecyzowanie, co jej się spodobało w książce, zanim poleci kolejne tytuły?
Answer: Bo ma kilka różnych propozycji i chce wybrać tę najbardziej odpowiednią w zależności od tego, który aspekt książki Agacie najbardziej odpowiadał.
Kiedy czytasz dialogi w zadaniach na rozumienie tekstu, skup się na motywacji postaci — dlaczego ktoś mówi to, co mówi, właśnie w tym momencie. Kluczowe jest dosłowne znaczenie słów, nie domysły.
Marcin wyraźnie tłumaczy swój powód: „mam różne propozycje i chcę dopasować". Prosi Agatę o opisanie, co jej się spodobało — klimat kosmiczny, filozofia czy styl Lema — bo jego lista propozycji jest już gotowa, ale chce wybrać najlepiej pasującą pozycję. To właśnie opisuje odpowiedź C i dlatego jest poprawna: Marcin działa jak dobry doradca czytelniczy, który personalizuje rekomendację.
Odpowiedź A jest błędna, bo nic w tekście nie sugeruje, że Marcin wątpi w to, czy Agata przeczytała książkę — wręcz przeciwnie, reaguje entuzjastycznie słowami „Super! Cieszę się". To klasyczna pułapka: nie przypisuj postaciom ukrytych, negatywnych motywów, jeśli tekst ich nie potwierdza. Odpowiedź B jest błędna, bo kwestia oryginału versus tłumaczenia w ogóle nie pojawia się w rozmowie — to informacja spoza tekstu, którą nie możesz wnosić. Odpowiedź D jest błędna, bo Marcin mówi, że ma kilka pomysłów, co sugeruje, że już zna tytuły — nie potrzebuje Agaty, by je znaleźć.
Wskazówka: W pytaniach o motywację postaci zawsze szukaj fragmentu, w którym postać sama wyjaśnia swoje działanie. Jeśli tekst daje ci wprost odpowiedź, nie szukaj ukrytego znaczenia — egzamin testuje rozumienie tego, co napisane, a nie spekulację.
- Jakie rozwiązanie Joanna proponuje jako alternatywę, jeśli odbiorca nie zdąży przed wyjściem z pracy?
Answer: Joanna prosi, żeby odbiorca przesłał jej dokumenty mailem wieczorem, jeśli nie będzie czasu na osobiste przekazanie.
Pytania tego typu sprawdzają, czy potrafisz dokładnie zrozumieć propozycję alternatywną zawartą w wiadomości — czyli co nadawca sugeruje jako „plan B", gdy pierwsze rozwiązanie okaże się niemożliwe. Kluczowe jest skupienie się na konkretnym sformułowaniu warunkowym: „Gdybyś nie miała czasu dzisiaj, to może byś je wysłała mailem wieczorem?"
To zdanie jednoznacznie wskazuje na odpowiedź C — Joanna proponuje, żeby odbiorca przesłał dokumenty mailem wieczorem, jeśli nie będzie możliwości osobistego przekazania przed wyjściem z pracy. Wiadomość zawiera dwie opcje w jasno określonej kolejności: najpierw osobiste przekazanie dziś, a potem — jako alternatywa — wysyłka mailowa wieczorem.
Odpowiedź A jest błędna, ponieważ Joanna nigdzie nie wspomina, że sama przyjdzie po dokumenty następnego dnia rano — to informacja całkowicie wymyślona, niepoparta tekstem. Odpowiedź B również nie ma podstaw w wiadomości — Joanna nie sugeruje angażowania żadnego innego współpracownika jako pośrednika. Odpowiedź D jest pułapką, bo choć wiemy, że odbiorca bierze jutro wolne, Joanna nie proponuje przesunięcia terminu na koniec tygodnia — wręcz przeciwnie, zależy jej na otrzymaniu dokumentów jak najszybciej, najlepiej jeszcze dzisiaj.
Strategia na przyszłość: przy pytaniach o „alternatywę" lub „plan B" zawsze wróć do tekstu i znajdź zdanie warunkowe (np. „jeśli nie..., to..."). Nie dodawaj informacji, których nie ma w wiadomości — egzamin testuje czytanie ze zrozumieniem, nie domysły.
- Czego mama prosi pozostałych członków rodziny, żeby NIE robili, i dlaczego?
Answer: Prosi, żeby nie mówili tacie o planowanej uroczystości, bo organizuje mu niespodziankę na sześćdziesiąte urodziny.
Pytania tego typu sprawdzają, czy rozumiesz dosłowną treść krótkiego tekstu użytkowego — w tym przypadku wiadomości na czacie rodzinnym. Kluczem jest uważne przeczytanie, co dokładnie mama nakazuje lub zakazuje, i dlaczego.
W ostatnim zdaniu swojej wiadomości mama pisze wprost: „Pamiętajcie — nic nie mówcie tacie!" Kontekst jest jasny — organizuje mu niespodziankę na sześćdziesiąte urodziny i nie chce, żeby się dowiedział o planach. Odpowiedź D idealnie oddaje tę prośbę: mama zabrania mówić tacie o uroczystości właśnie po to, by zachować element zaskoczenia.
Odpowiedź A jest błędna, bo mama sama proponuje konkretną restaurację (U Stefana) i godzinę (18:00) — nie protestuje przeciwko rezerwacji bez jej zgody, wręcz przeciwnie, prosi Tomka, żeby zadzwonił.
Odpowiedź B jest myląca, bo choć temat liczby miejsc się pojawia (stolik na 12 osób), mama nigdzie nie zabrania przychodzenia bez potwierdzenia — to po prostu nie jest tematem jej prośby.
Odpowiedź C jest błędna z odwrotnego powodu: mama mówi, że ona zajmie się tortem i prezentami, ale nie zakazuje innym ich kupowania — po prostu informuje o podziale obowiązków.
Wskazówka: Gdy pytanie zawiera słowo „NIE", szukaj w tekście zdania, które jest wyraźnym zakazem lub ostrzeżeniem. Często jest ono dosłownie napisane w tekście — nie musisz go interpretować, wystarczy je znaleźć.
- Jaka jest główna prośba osoby piszącej tę wiadomość?
Answer: Osoba prosi o potwierdzenie dostępności mieszkania oraz umówienie terminu oglądania w przyszłym tygodniu po godzinie 17:00.
Kiedy pytanie dotyczy głównej prośby w wiadomości, musisz zidentyfikować, czego nadawca najbardziej potrzebuje od odbiorcy — nie wszystkich poruszonych wątków, lecz centralnego celu całej wiadomości.
Czytając tekst uważnie, widzisz, że nadawca zadaje dwa powiązane pytania: czy mieszkanie jest dostępne oraz czy można je obejrzeć w przyszłym tygodniu (wtorek lub środa po 17:00). Wiadomość kończy się słowem „Proszę o potwierdzenie", co wskazuje, że właśnie tych dwóch informacji oczekuje autor. Odpowiedź B idealnie to oddaje — łączy prośbę o potwierdzenie dostępności z prośbą o ustalenie terminu oglądania po 17:00.
Odpowiedź A jest błędna, ponieważ wiadomość w ogóle nie wspomina o cenie ani negocjacjach warunków umowy — to informacje, których tam po prostu nie ma. Odpowiedź C myli się w dwóch miejscach: nadawca nie rezygnuje z oglądania, wprost prosi o wizytę, i nie prosi o podpisanie umowy. Odpowiedź D zawiera fałszywą informację — nadawca nie proponuje zmiany daty dostępności mieszkania na wcześniejszą; datę 1 września podaje jako swój preferowany termin rozpoczęcia najmu, a nie jako propozycję zmiany ogłoszenia.
Wskazówka strategiczna: W pytaniach o „główną prośbę" lub „cel wiadomości" unikaj pułapki wybierania odpowiedzi, która zawiera prawdziwy szczegół z tekstu, ale go zniekształca lub łączy z elementem, którego w tekście nie ma. Zawsze sprawdzaj każde zdanie w odpowiedzi osobno — jeden fałszywy element dyskwalifikuje całą opcję.
- Co Pani Kowalska prosi sąsiadkę, żeby zrobiła?
Answer: Żeby odebrała klucze od portiera i przechowała je przez tydzień, a w razie problemów z mieszkaniem dzwoniła do syna Adama.
When reading comprehension questions ask what a character requests, your job is to identify every specific action mentioned in the message — not to infer, assume, or add details the text doesn't contain.
Pani Kowalska's SMS contains three clear, concrete requests: (1) pick up the keys from the porter (zabrać klucze od portiera), (2) keep them until she returns — approximately one week (przetrzymać do mojego powrotu), and (3) if anything happens to the apartment, call her son Adam at the number provided. Answer A captures all three of these elements accurately and completely, making it the correct choice.
Answer B is a fabrication — nowhere in the message does Pani Kowalska ask her neighbor to drive her to the hospital or pick her up afterward. The transportation element simply does not exist in the text.
Answer C misreads the situation entirely. Pani Kowalska is not asking her neighbor to convince Adam to follow through on the original plan — she has already accepted that he cannot come and is now arranging an alternative solution.
Answer D introduces a task that was never mentioned: regularly checking the apartment. Pani Kowalska only asks to be called if something goes wrong (gdyby cokolwiek się stało), which is a passive, conditional instruction — very different from actively and repeatedly inspecting the space.
A useful strategy: when a question asks what someone "prosi żeby zrobiła," list every verb phrase from the passage that is phrased as a request, then match that list against the answer choices. The correct answer will include all the requests and nothing extra.
