- Ποιο στοιχείο λείπει από την απάντηση του Θανάση για να θεωρηθεί πλήρης ως δήλωση σύγκρισης και προτίμησης;
Answer: Λείπει ρητή δήλωση προτίμησης — ο Θανάσης συγκρίνει τις δύο επιλογές αλλά δεν δηλώνει ξεκάθαρα ποια τελικά προτιμά.
Όταν αξιολογείς μια απάντηση ως «πλήρη δήλωση σύγκρισης και προτίμησης», πρέπει να ελέγχεις τρία στοιχεία: υπάρχει σύγκριση; υπάρχει ξεκάθαρη προτίμηση; υπάρχει (προαιρετικά) αιτιολόγηση; Η ερώτηση της Χριστίνας ζητά ακριβώς αυτό — να μάθει τι προτιμά ο Θανάσης.
Διαβάζοντας την απάντηση του Θανάση προσεκτικά, βλέπεις ότι συγκρίνει («πιο ξεκούραστο», «πιο διασκεδαστική») και δίνει συνθήκες («όταν είμαι κουρασμένος»). Όμως ποτέ δεν λέει ξεκάθαρα «προτιμώ την έξοδο» ή «προτιμώ να μένω σπίτι». Η απάντησή του είναι ασαφής ως προς την τελική επιλογή — κι αυτό είναι ακριβώς το D, η σωστή απάντηση.
Η A είναι λανθασμένη γιατί ο Θανάσης χρησιμοποιεί συγκριτικά επίθετα («πιο ξεκούραστο», «πιο διασκεδαστική») — άρα η γλωσσική δομή σύγκρισης υπάρχει. Η B είναι παγίδα: φαίνεται πλήρης η απάντηση, αλλά η «κοινωνική ευγένεια» δεν αναπληρώνει τη ρητή προτίμηση που ζητήθηκε. Η C είναι εν μέρει ελκυστική, αλλά η αιτιολόγηση υπάρχει στοιχειωδώς («όταν είμαι κουρασμένος») — αυτό που λείπει δεν είναι το «γιατί», αλλά το «ποιο τελικά».
Στρατηγική: Σε ερωτήσεις που αξιολογούν την πληρότητα μιας απάντησης, διάβασε το κείμενο ψάχνοντας συγκεκριμένα αν εκπληρώνεται αυτό που ζητήθηκε. Η ερώτηση ήταν «τι προτιμάς;» — αν δεν υπάρχει ρητή απάντηση σε αυτό, η δήλωση είναι ατελής.
- Ένας μαθητής θέλει να εκφράσει ότι προτιμά τον καφέ από το τσάι, αλλά παραδέχεται ότι το τσάι είναι πιο υγιεινό. Ποια πρόταση εκφράζει σωστά αυτή την ιδέα στα ελληνικά;
Answer: «Ο καφές δεν είναι τόσο υγιεινός όσο το τσάι, αλλά εγώ προτιμώ τον καφέ.»
Όταν καλείσαι να επιλέξεις μια πρόταση που εκφράζει μια αντίθεση (κάτι είναι αλήθεια, αλλά η προσωπική μου προτίμηση διαφέρει), πρέπει να ελέγχεις αν η πρόταση ταιριάζει με και τα δύο μέρη: την παραδοχή και την προτίμηση.
Η επιλογή Β είναι η μόνη που εκφράζει ακριβώς αυτή τη λογική. Παραδέχεται ότι ο καφές δεν είναι τόσο υγιεινός όσο το τσάι (παραδοχή), και ταυτόχρονα δηλώνει ξεκάθαρα ότι ο μαθητής προτιμά τον καφέ (προσωπική προτίμηση). Το αντιθετικό «αλλά» συνδέει σωστά τις δύο ιδέες.
Η επιλογή Α αποτυγχάνει γιατί η πρόταση καταλήγει να λέει ότι ο μαθητής προτιμά το τσάι — το αντίθετο από αυτό που ζητείται. Αλλάζει δηλαδή την προτίμηση αντί να την εκφράσει σωστά.
Η επιλογή Γ είναι λανθασμένη γιατί ισχυρίζεται ότι «και οι δύο επιλογές είναι εξίσου καλές», κάτι που αντιφάσκει με την παραδοχή ότι το τσάι είναι πιο υγιεινό. Επίσης δεν εκφράζει καμία προτίμηση.
Η επιλογή Δ είναι λανθασμένη γιατί συμπεραίνει ότι ο μαθητής «δεν μπορεί να πει ότι προτιμά κάποιο», ενώ το ζητούμενο είναι να δηλώσει προτίμηση παρά τη διαφορά στην υγιεινή.
Στρατηγική: Σε ερωτήσεις με αντίθεση προτίμησης vs. πραγματικότητας, αναζήτα πάντα τον αντιθετικό σύνδεσμο («αλλά», «όμως», «παρόλο που») και βεβαιώσου ότι η πρόταση εκφράζει και τα δύο στοιχεία χωρίς να αλλάζει το νόημα.
- Αν ο Αντώνης ήθελε να αλλάξει την απάντησή του και να εκφράσει την αντίθετη προτίμηση χωρίς να αλλάξει την αξιολόγηση των ιδιοτήτων, ποια πρόταση θα ήταν γλωσσικά συνεπής;
Answer: «Ο χυμός είναι πιο δροσιστικός, αλλά το γάλα είναι πιο θρεπτικό. Προτιμώ τον χυμό γιατί είναι πιο δροσιστικός.»
Όταν μια ερώτηση σάς ζητά να αλλάξετε προτίμηση χωρίς να αλλάξετε την αξιολόγηση των ιδιοτήτων, πρέπει να εξετάσετε αν η νέα πρόταση διατηρεί τα ίδια χαρακτηριστικά (ποιο είναι πιο δροσιστικό, ποιο πιο θρεπτικό) και απλώς αλλάζει το κριτήριο επιλογής.
Στο αρχικό κείμενο, ο Αντώνης λέει: ο χυμός είναι πιο δροσιστικός, το γάλα είναι πιο θρεπτικό, και επιλέγει το γάλα (λόγω θρεπτικότητας). Η σωστή απάντηση είναι η Α, γιατί διατηρεί ακριβώς τις ίδιες αξιολογήσεις (χυμός = πιο δροσιστικός, γάλα = πιο θρεπτικό), αλλά αλλάζει το κριτήριο επιλογής: τώρα ο Αντώνης προτιμά τον χυμό γιατί είναι πιο δροσιστικός. Αυτό είναι γλωσσικά και λογικά συνεπές.
Η Β είναι λανθασμένη γιατί αντιστρέφει τις ιδιότητες — λέει ότι το γάλα είναι πιο δροσιστικό και ο χυμός πιο θρεπτικός, που είναι το αντίθετο από την αρχική αξιολόγηση.
Η Γ είναι λανθασμένη γιατί ισχυρίζεται ότι ο χυμός είναι πιο θρεπτικός από το γάλα — αυτό αλλάζει ουσιαστικά την αξιολόγηση των ιδιοτήτων.
Η Δ είναι λανθασμένη γιατί λέει ότι τα δύο ποτά είναι εξίσου δροσιστικά, κάτι που δεν υπάρχει στην αρχική αξιολόγηση και άρα αλλάζει τα δεδομένα.
Στρατηγική: Σε ερωτήσεις γλωσσικής συνέπειας, ελέγξτε ένα προς ένα τα στοιχεία που πρέπει να παραμείνουν σταθερά. Αν οποιαδήποτε επιλογή αλλάζει έστω και ένα από αυτά, αποκλείστε την αμέσως.
- Ποια από τις παρακάτω απαντήσεις στην ερώτηση «Τι προτιμάς, να ζεις στην πόλη ή στο χωριό;» χρησιμοποιεί σωστά τη συγκριτική γλωσσική δομή ΚΑΙ εκφράζει αμφιταλάντευση πριν καταλήξει σε προτίμηση;
Answer: «Το χωριό είναι πιο ήσυχο, η πόλη έχει περισσότερες ευκαιρίες. Είναι δύσκολο, αλλά προτιμώ την πόλη.»
Όταν μια ερώτηση ζητά απάντηση που συνδυάζει συγκριτική δομή ΚΑΙ αμφιταλάντευση πριν την τελική προτίμηση, πρέπει να ελέγξεις δύο πράγματα: (α) υπάρχει σύγκριση με σωστή γραμματική δομή; και (β) ο ομιλητής διστάζει πριν καταλήξει σε επιλογή;
Η απάντηση Α είναι η σωστή γιατί πληροί και τις δύο προϋποθέσεις. Αρχικά παρουσιάζει και τις δύο πλευρές με συγκριτικά επίθετα («πιο ήσυχο», «περισσότερες ευκαιρίες»), στη συνέχεια εκφράζει ρητά τη δυσκολία επιλογής («Είναι δύσκολο»), και τελικά καταλήγει σε συγκεκριμένη προτίμηση («προτιμώ την πόλη»). Αυτή είναι η δομή: σύγκριση → αμφιταλάντευση → απόφαση.
Η απάντηση Β χρησιμοποιεί σωστά τη συγκριτική δομή («πιο ζωντανή από το χωριό»), αλλά δεν εκφράζει καθόλου αμφιταλάντευση — η επιλογή είναι άμεση και σίγουρη από την αρχή. Λείπει το στοιχείο του διστασμού.
Η απάντηση Γ εκφράζει αμφιταλάντευση, αλλά δεν καταλήγει ποτέ σε προτίμηση — ο ομιλητής δηλώνει ότι δεν μπορεί να αποφασίσει. Επίσης απουσιάζουν συγκριτικές δομές.
Η απάντηση Δ χρησιμοποιεί συγκριτική δομή («πιο πολυσύχναστη από το χωριό»), αλλά η λογική σχέση είναι ανακόλουθη: λέει ότι η πόλη είναι πιο πολυσύχναστη και γι' αυτό επιλέγει το χωριό — χωρίς αμφιταλάντευση και χωρίς απάντηση στην αρχική ερώτηση για μόνιμη κατοικία.
Συμβουλή: Σε ερωτήσεις που συνδυάζουν γλωσσική δομή + επικοινωνιακή λειτουργία, φρόντισε να ελέγχεις κάθε κριτήριο ξεχωριστά. Μια απάντηση μπορεί να είναι γραμματικά σωστή αλλά να αποτυγχάνει επικοινωνιακά — και το αντίστροφο.
- Ποια πρόταση εκφράζει σωστά την προτίμηση της Μαρίας και τη σύγκρισή της με τη γνώμη του Νίκου;
Answer: Η Μαρία προτιμά τη θάλασσα από το βουνό και δικαιολογεί την επιλογή της με βάση προσωπικό κριτήριο που δεν ανέφερε ο Νίκος.
Όταν αντιμετωπίζεις ερωτήσεις κατανόησης κειμένου, ο στόχος σου είναι να εντοπίσεις ακριβώς τι λέει κάθε πρόσωπο — χωρίς να προσθέτεις ή να αφαιρείς πληροφορίες. Εδώ σε ζητείται να συνδυάσεις την προτίμηση της Μαρίας με τη σχέση της με τη γνώμη του Νίκου.
Διαβάζοντας το κείμενο, βλέπεις ότι η Μαρία λέει «Ναι, όμως» — αποδέχεται μέρος της γνώμης του Νίκου (ότι η θάλασσα είναι πιο χαλαρωτική), αλλά προσθέτει το δικό της κριτήριο: της αρέσει η ζέστη περισσότερο από το κρύο. Αυτό είναι ένα προσωπικό κριτήριο που ο Νίκος δεν ανέφερε καθόλου — μίλησε μόνο για χαλάρωση και κόστος. Η επιλογή Β αποτυπώνει αυτό με ακρίβεια: η Μαρία προτιμά τη θάλασσα και δικαιολογεί την επιλογή της με βάση κριτήριο που ανήκει μόνο σε εκείνη.
Η Α είναι λάθος γιατί η Μαρία δεν συμφωνεί ότι το βουνό είναι καλύτερο — κάνει ακριβώς το αντίθετο. Η Γ αναστρέφει τα δεδομένα: η Μαρία δεν προτιμά το βουνό ούτε επιλέγει τη θάλασσα λόγω κόστους, αλλά λόγω ζέστης. Η Δ υπερβαίνει το κείμενο — ο Νίκος δεν καταλήγει ότι η θάλασσα είναι καλύτερη σε όλα τα κριτήρια· μάλιστα λέει ρητά ότι το βουνό είναι πιο φθηνό.
Στρατηγική: Σε ερωτήσεις σύγκρισης απόψεων, υπογράμμισε τι λέει κάθε πρόσωπο ξεχωριστά. Οι παγίδες συνήθως αναμιγνύουν ή αντιστρέφουν τις γνώμες τους.
- Ποιο συμπέρασμα βγάζουμε για τον τρόπο που η Ελένη εκφράζει την προτίμησή της;
Answer: Η Ελένη χρησιμοποιεί αντιθετική δομή για να παρουσιάσει και τα δύο πλεονεκτήματα και στη συνέχεια δηλώνει προτίμηση βασισμένη στο πλεονέκτημα που θεωρεί σημαντικότερο για εκείνη.
Όταν ένα κείμενο παρουσιάζει μια επιλογή μέσα από σύγκριση, πρέπει να εξετάσεις πώς δομείται η σκέψη του ομιλητή — όχι μόνο ποιο ήταν το τελικό αποτέλεσμα. Αυτή η ερώτηση ελέγχει αν αναγνωρίζεις τη λογική και γλωσσική δομή που χρησιμοποιεί η Ελένη για να εκφράσει την προτίμησή της.
Η Ελένη δεν λέει απλώς «προτιμώ το λεωφορείο». Πρώτα αναφέρει ένα πλεονέκτημα του τρένου («πιο γρήγορο»), μετά ένα πλεονέκτημα του λεωφορείου («σταματά πιο κοντά στο σπίτι μου»), και τέλος δηλώνει την προτίμησή της. Αυτή είναι κλασική αντιθετική δομή με τον σύνδεσμο «αλλά», που εισάγει το κριτήριο που θεωρεί σημαντικότερο. Η απάντηση Β περιγράφει ακριβώς αυτή τη διαδικασία και είναι η σωστή.
Η απάντηση Α είναι λανθασμένη γιατί αντιστρέφει την επιλογή της — η Ελένη επιλέγει το λεωφορείο, όχι το τρένο, και δεν αγνοεί την απόσταση, αντίθετα την κάνει κεντρικό κριτήριο. Η Γ είναι λάθος γιατί η Ελένη καταλήγει σε σαφή απόφαση — δεν εκφράζει αμφιταλάντευση ούτε ζητά βοήθεια. Η Δ είναι παραπλανητική: η σύγκριση γίνεται ως προς δύο κριτήρια (ταχύτητα και απόσταση), και η τελική επιλογή είναι το λεωφορείο, όχι το τρένο.
Χρήσιμη στρατηγική: Όταν βλέπεις ερωτήσεις για «συμπέρασμα», διάβαζε προσεκτικά τη δομή της πρότασης — σύνδεσμοι όπως «αλλά» και «όμως» συχνά σηματοδοτούν το κριτήριο που τελικά κερδίζει στη σκέψη του ομιλητή.
- Βάσει του διαλόγου, ποια γλωσσική λειτουργία επιτελεί η πρόταση του Δημήτρη «Δεν έχω πολύ χρόνο απόψε»;
Answer: Δικαιολογεί την προτίμησή του συνδέοντας το πλεονέκτημα που ανέφερε η Σοφία (σύντομη διάρκεια) με τις προσωπικές του συνθήκες.
Όταν αναλύεις τη γλωσσική λειτουργία μιας πρότασης, δεν κοιτάς μόνο τι λέει κυριολεκτικά, αλλά γιατί λέγεται — πώς εντάσσεται στη ροή της συνομιλίας και τι επικοινωνιακό ρόλο παίζει.
Στο διάλογο, η Σοφία παρουσιάζει δύο χαρακτηριστικά: η ταινία Α είναι πιο συναρπαστική, η ταινία Β είναι πιο σύντομη. Ο Δημήτρης επιλέγει την Β και αμέσως προσθέτει «Δεν έχω πολύ χρόνο απόψε». Αυτή η πρόταση συνδέει άμεσα την προσωπική του κατάσταση (έλλειψη χρόνου) με το πλεονέκτημα που ήδη είχε αναφέρει η Σοφία (σύντομη διάρκεια της ταινίας Β). Δηλαδή, δικαιολογεί την προτίμησή του χρησιμοποιώντας δεδομένο που ήδη υπήρχε στο διάλογο. Αυτή είναι ακριβώς η λειτουργία που περιγράφει η απάντηση Β.
Η Α είναι λάθος γιατί ο Δημήτρης δεν εισάγει νέα σύγκριση — δεν λέει κάτι καινούριο για τις ταινίες, απλώς αξιοποιεί ό,τι είπε η Σοφία. Η Γ είναι λάθος γιατί δεν εκφράζει καμία διαφωνία για το αν η ταινία Α είναι συναρπαστική — δεν αμφισβητεί αυτήν την κρίση καθόλου. Η Δ είναι λάθος γιατί η πρόταση δεν είναι «ανεξάρτητη παρατήρηση» — έχει άμεση λειτουργική σχέση με την επιλογή ταινίας, αιτιολογεί γιατί επιλέγει την Β.
Στρατηγική: Σε ερωτήσεις γλωσσικής λειτουργίας, αναρώτησου πάντα: «Τι κάνει αυτή η πρόταση μέσα στη συνομιλία; Αιτιολογεί, αντικρούει, πληροφορεί ή εισάγει κάτι νέο;» Η σύνδεση με τα ήδη λεχθέντα είναι το κλειδί.
- Τι αντίφαση ή αδυναμία, αν υπάρχει, εντοπίζεται στη δήλωση του Παύλου από γλωσσολογική άποψη;
Answer: Δεν υπάρχει αντίφαση: είναι γλωσσικά και λογικά αποδεκτό να αναγνωρίζει κανείς ένα πλεονέκτημα μιας επιλογής και να προτιμά ωστόσο την άλλη βάσει διαφορετικού κριτηρίου.
Όταν αντιμετωπίζεις ερωτήσεις για γλωσσική ή λογική συνέπεια, πρέπει να διακρίνεις ανάμεσα σε πραγματική αντίφαση και σε προσωπική επιλογή βασισμένη σε διαφορετικά κριτήρια. Μια αντίφαση υπάρχει μόνο όταν δύο δηλώσεις δεν μπορούν λογικά να συνυπάρχουν — όχι απλώς όταν κάποιος επιλέγει κάτι που δεν είναι «καλύτερο» σε κάποιο χαρακτηριστικό.
Ο Παύλος κάνει δύο ξεχωριστές παρατηρήσεις: η δουλειά από το σπίτι είναι πιο άνετη, ενώ η δουλειά στο γραφείο είναι πιο παραγωγική. Αυτά αφορούν δύο διαφορετικά κριτήρια. Η προτίμησή του για το σπίτι στηρίζεται στο κριτήριο της άνεσης, το οποίο έχει ήδη αναφέρει. Επομένως, η επιλογή D είναι η σωστή — δεν υπάρχει καμία γλωσσική ή λογική αντίφαση, γιατί η ανθρώπινη προτίμηση μπορεί να βασίζεται σε διαφορετικές προτεραιότητες.
Η επιλογή A κάνει το κλασικό λάθος να θεωρεί ότι αναγνωρίζοντας ένα πλεονέκτημα κάτι σημαίνει υποχρεωτικά ότι πρέπει να το επιλέξεις. Αυτό δεν ισχύει — οι άνθρωποι σταθμίζουν πολλά κριτήρια. Η επιλογή B υποστηρίζει ότι λείπει συγκριτικό επίθετο για την αιτιολόγηση, αλλά ο Παύλος έχει ήδη αναφέρει τη σύγκριση της άνεσης, οπότε η προτίμησή του είναι σαφώς υπονοούμενη. Η επιλογή C είναι εντελώς λανθασμένη — δεν υπάρχει γλωσσικός κανόνας που να υποχρεώνει κάποιον να «προτιμά» ό,τι είναι καλύτερο σε ένα μόνο κριτήριο.
Συμβουλή: Σε ερωτήσεις γλωσσικής λογικής, ρώτα πάντα: «Είναι αδύνατο αυτές οι δηλώσεις να συνυπάρχουν;» Αν όχι, δεν υπάρχει αντίφαση.
- Ποιος μαθητής ολοκληρώνει πλήρως τη ζητούμενη γλωσσική δεξιότητα (σύγκριση ΚΑΙ δήλωση προτίμησης);
Answer: Ο μαθητής Γ, γιατί συγκρίνει τις δύο επιλογές, δηλώνει ρητά προτίμηση και παρέχει αιτιολόγηση.
Όταν μια ερώτηση ζητά να αξιολογήσεις αν μια γλωσσική δεξιότητα «ολοκληρώνεται πλήρως», πρέπει να ελέγξεις αν όλα τα ζητούμενα στοιχεία υπάρχουν — όχι μόνο κάποια από αυτά. Εδώ, ο δάσκαλος ζητά δύο πράγματα: σύγκριση ΚΑΙ δήλωση προτίμησης.
Ο μαθητής Γ είναι ο μόνος που καλύπτει και τα δύο. Λέει «τα βιβλία είναι πιο ενδιαφέροντα από τις ταινίες» (σύγκριση με συγκριτικό επίθετο), «προτιμώ τις ταινίες» (ρητή δήλωση προτίμησης) και «γιατί είναι πιο γρήγορες» (αιτιολόγηση). Αυτός είναι ο σωστός λόγος που η απάντηση C είναι σωστή.
Η απάντηση Α αποτυγχάνει γιατί ο μαθητής Α λέει μόνο «μου αρέσει το διάβασμα» — δεν κάνει καμία σύγκριση μεταξύ δύο επιλογών. Το να εκφράζεις απλώς μια προτίμηση δεν αρκεί όταν ζητείται και σύγκριση. Η απάντηση Β πέφτει στην αντίθετη παγίδα: ο μαθητής Β κάνει σύγκριση σωστά, αλλά δεν δηλώνει ποτέ ρητά την προτίμησή του. Το «πιο ενδιαφέροντα» δεν ισοδυναμεί με «προτιμώ». Η απάντηση D είναι δελεαστική αλλά λανθασμένη — ο μαθητής Β κάνει μόνο σύγκριση, οπότε δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ολοκληρώνει και τις δύο δεξιότητες.
Στρατηγική: Σε ερωτήσεις που αξιολογούν γλωσσικές δεξιότητες, φτιάξε μια «λίστα ελέγχου» με όλα τα ζητούμενα κριτήρια και τσέκαρε κάθε απάντηση βήμα-βήμα. Η πιο λεπτομερής απάντηση δεν είναι πάντα σωστή — είναι αυτή που καλύπτει όλα τα κριτήρια.
- Ποια από τις παρακάτω προτάσεις δεν εκφράζει σύγκριση δύο επιλογών με δήλωση προτίμησης στα ελληνικά;
Answer: «Δεν ξέρω αν μου αρέσει περισσότερο το καλοκαίρι ή ο χειμώνας, και τα δύο έχουν κάτι ωραίο.»
Όταν αντιμετωπίζεις ερωτήσεις για σύγκριση με δήλωση προτίμησης, πρέπει να αναζητάς δύο στοιχεία μαζί: (1) μια σύγκριση ανάμεσα σε δύο επιλογές και (2) μια ξεκάθαρη δήλωση προτίμησης για τη μία από τις δύο.
Η πρόταση C («Δεν ξέρω αν μου αρέσει περισσότερο το καλοκαίρι ή ο χειμώνας, και τα δύο έχουν κάτι ωραίο») είναι η σωστή απάντηση γιατί, αν και συγκρίνει δύο εποχές, δεν εκφράζει προτίμηση. Ο ομιλητής δηλώνει αναποφασιστικότητα και αποδέχεται και τις δύο επιλογές εξίσου. Λείπει το κρίσιμο στοιχείο της επιλογής.
Οι άλλες τρεις προτάσεις περιέχουν και τα δύο στοιχεία: Η Α συγκρίνει πόλη και εξοχή και δηλώνει ρητά «προτιμώ την εξοχή». Η Β συγκρίνει κόστος σπιτιού και εστιατορίου και η φράση «γι' αυτό μαγειρεύω μόνος μου» εκφράζει έμμεσα προτίμηση — αυτό είναι μια κοινή παγίδα, γιατί η προτίμηση δεν χρειάζεται να είναι πάντα ρητή. Η Δ συγκρίνει ποδήλατο και αυτοκίνητο και δηλώνει «προτιμώ το αυτοκίνητο» για μεγάλες αποστάσεις.
Στρατηγική: Όταν διαβάζεις κάθε πρόταση, κάνε δύο γρήγορες ερωτήσεις: «Υπάρχει σύγκριση;» και «Υπάρχει ξεκάθαρη επιλογή/προτίμηση;». Αν λείπει έστω και ένα από τα δύο, η πρόταση δεν πληροί τα κριτήρια — όπως ακριβώς συμβαίνει με την C.
