Practice Test 7 - AP Latin
18 questions. Answer them in any order, then submit to see your score and every explanation.
- In this sentence, Germaniā is in the ablative case because it
- This sentence alludes to the tragic myth of...
- In Cicero, Pro Archia 7–8, Cicero defends literary study with elevated phrasing and patterned repetition, including haec studia adolescentiam alunt, senectutem oblectant ("these pursuits nourish youth, delight old age"). Analyze how parallelism and assonance in alunt… oblectant contribute to Cicero's argument about the enduring value of studia within Roman elite culture. Latin excerpt (with translation): haec studia adolescentiam alunt, senectutem oblectant ("these pursuits nourish youth, delight old age").
- Context (Philosophical Prose): From Cicero, In Catilinam I, lines I–XIV below. What is the implied meaning of the personification in line I ("furor iste tuus") about Catiline? *I Quo usque tandem abutere, Catilina, patientia nostra? II Quam diu etiam furor iste tuus nos eludet? III Quem ad finem sese effrenata iactabit audacia? IV Nihilne te nocturnum praesidium Palati, V nihil urbis vigiliae, nihil timor populi, VI nihil concursus bonorum omnium, VII nihil hic munitissimus habendi senatus locus, VIII nihil horum ora voltusque moverunt? IX Patere tua consilia non sentis? X Constrictam iam horum omnium scientia teneri coniurationem tuam non vides? XI Quid proxima, quid superiore nocte egeris, ubi fueris, XII quos convocaveris, quid consili ceperis, quem nostrum ignorare arbitraris? XIII O tempora, o mores! XIV Senatus haec intellegit, consul videt; hic tamen vivit.* Brief English summary: Cicero attacks Catiline, presenting his "madness" and "audacity" as active forces threatening the state. Key phrases: "furor iste tuus" (II), "effrenata… audacia" (III), "O tempora, o mores" (XIII).
- These lines describe the beginning of an event in which...
- How does Horace's satiric persona affect interpretation of quid rides? mutato nomine de te fabula narratur as social criticism of Roman behavior?
- Refer to the passage: Cum Orpheus ad inferōs dēscendit, carmen trīstē sed pulchrum canit. Umbrae tacitae eum audiunt, et via obscūra paulisper mītior fit. Prope portam stābat canis ingēns, cui tria capita erant; is tamen, cantū victus, iacet et somnum capit. Orpheus ad regem locī venit, et eum precātur ut coniugem suam reddat. Rēx severus respondet legem antiquam esse: "Eam dabo, sī tū post tē nōn respiciēs." Orpheus promittit sē paritūrum esse, et Eurydicēn sequī iubet. Illa, fēmina misera, passūs lentōs facit, quod adhūc vulnera sentit. Per viam longam eunt; silentium grave est, et tantum sonus pedum audītur. Orpheus timet nē illa nōn adsit; tamen memor imperiī manet. Iam prope lūcem sunt, cum dubitātiō subitō in corde eius surgit. Tum ille, doloris impatiēns, caput vertit, et eam aspicit. Statim Eurydicē recedit, et manus eōrum frangitur. Orpheus clāmat, sed nihil valet; lex dura servātur. Postea solus ad superōs redit, et carmen suum in silvīs canit, quod etiam nunc trīstēs animōs movet. How does the pronoun eam relate to its antecedent in the passage?
- How does Tacitus' "senatus…consultum" depict Roman political norms about decision-making and public authority?
- Within the indirect statement introduced by
credere, what is the grammatical subject of the verbesse? - The phrase omni periculo explains...
- In what way does Ovid's "sacra…parentalia" reflect Roman expectations about honoring family members through household ritual?
- Scenario (Political Stance). Read Cicero, In Catilinam 1.9–16: I "O tempora, o mores! senatus haec intellegit, consul videt; II hic tamen vivit. vivit? immo vero etiam in senatum venit, III fit publici consilii particeps, notat et designat oculis ad caedem unum quemque nostrum. IV nos autem, fortes viri, satis facere rei publicae videmur, V si istius furorem ac tela vitamus. VI ad mortem te, Catilina, duci iussu consulis iam pridem oportebat, VII in te conferri pestem quam tu in nos omnes iam diu machinaris. VIII an vero vir amplissimus, P. Scipio, pontifex maximus, IX Ti. Gracchum mediocriter labefactantem statum rei publicae privatus interfecit; X Catilinam orbem terrae caede atque incendiis vastare cupientem nos consules perferemus?" Summary: Cicero laments moral decline and argues Catiline deserved execution long ago. Key phrases: "O tempora, o mores!", "ad mortem...oportebat", "nos consules perferemus?" (Cic. Cat. 1.9–16). In lines I–VII, what is Cicero's attitude toward senatorial inaction?
- Refer to the passage: Epicum—Aenēās, post longōs labores, ad aram stetit et vōta dedit; sed animus, quamvīs fortis, īnternō vulnere premitur. "Sī fāta sinant," inquit, "urbem tandem statuāmus; sīn autem, saltem nōmen nostrum ventīs nōn relinquāmus." Tum sacerdōs respondit: "Nōn omnia hominum arbitriō geruntur; saepe dī, quōs neglegimus, signa dant, ut cōnsilia mūtēmus." Illī, audītīs verbīs, tacitī inter sē spectant, quasi nova spēs oriātur. In the context of the passage, what does arbitriō imply?
- Read the excerpt from Ovid's Metamorphoses (20–30 lines) below. 1 Dumque ea mirantur, dum noxia lumina flectunt, 2 iamque petunt alio, subita formidine pressi, 3 corpora mutantur: tenuis fit in aere figura; 4 ossa rigent, cutis in squamas, in pectora frigus. 5 Vox abit, et gemitus tantum per guttura restant; 6 bracchia in pinnas abeunt, et crura natandi 7 munera sumunt; humus est pro ventre, nec ullus 8 sanguis, sed gelidus succus, per membra recurrit. 9 Mens tamen in misero manet: memor ille prioris 10 corporis et vultus, qui nuper amabilis, horret. 11 Conatur loqui; stridet, neque verba reperta 12 sunt: sonus est, non lingua; timor ipse figuram 13 addidit, et poenae causa fuit culpa videndi. 14 Sic, quod erat quondam iuvenis, nunc turpis in undis 15 delituit; nomenque suum cum corpore perdidit. 16 At fama manet, et narrat mutata per urbes 17 ora hominum: facies aliena in corpore vivo. 18 Quid, nisi mutato, manet? quid, nisi nomen, abit? 19 Et tamen in speculo, si quis se forte tuetur, 20 invenit ignotum; sibi non cognoscitur ipse. Introductory context: Ovid repeatedly explores how physical change disrupts identity, memory, and social recognition. Here a sudden transformation is framed as both spectacle and moral consequence. Historical/cultural background: Roman mythic storytelling often links metamorphosis to divine power and human transgression; Ovid intensifies the psychological aftermath, not only the bodily shift. Glossary: noxia lumina = "harmful eyes"; succus = "fluid/juice"; horret = "shudders"; delituit = "hid away"; tuetur = "looks at/observes." In the context of the passage, what does line 9 suggest about identity after transformation?
- The clause ubi hostes castra posuissent functions as the...
- Contextus: In hoc excerptō (Cicero, De Officiīs), disputat de officiō et honestāte; vocabula clāvia: honestum [moral good], ūtile [advantageous], cōnsēnsus cīvitātis [civic agreement], moderātiō [self-control], recta ratiō [right reason]. Cicero docet honestum numquam cum ūtilī pugnāre, sī recta ratiō ducat. Nam quī fraudem putat esse ūtile, is cīvitātem velut corpus vulnerat, et cōnsēnsum cīvitātis rumpit. Moderātiō autem, quasi gubernātor animī, cupiditātēs reprimit, nē prīvātum commodum rem pūblicam superet. Ita vir bonus, etiam sī latēre possit, scelus tamen fugit, quia conscientia testis est. Hinc oritur imāgō īdeālīs civis: is laudibus nōn capitur, sed officiō tenētur. Based on the passage from Cicero, what argument about ethics is supported by the personification of moderātiō?
- The scene in the cave is described with the language of a wedding ceremony, but with natural and divine forces instead of human participants. This is an example of which common epic feature?
- In the opening lines of the Aeneid, the significant delay in naming Aeneas, who is only referred to as vir ("a man") and qui ("who"), is a stylistic choice that initially